The Glass Delusion

Beeldend kunstenaar en filmmaker Barbara Visser vertelt in The Glass Delusion via het materiaal glas een verhaal over de vormgeving van de wereld: over oorsprong en materie, over gedrag, over tijd, over het kijken zelf. Hiervoor ontwikkelt zij een vertelvorm waarin ongelijksoortige empirische, artistieke en wetenschappelijke kennis, verhalen en beelden via een overtuigende eigen logica worden samengebracht, zodat grenzen tussen deze werelden vervagen.

Glas is hier bijvoorbeeld een metafoor van transparantie, zowel concreet als in overdrachtelijke zin: in de glasarchitectuur die een wereld van hygiƫne en minder sociale ongelijkheid symboliseert, via verwijzingen naar de spiegel als symbool van ijdelheid en zelfbewustzijn, naar de lens als glanzende prothese voor het kijken en het uitvergroten van de wereld, naar het breekbare scherm van de smartphone die onze beeltenis via de selfie opzuigt, tot het spreekwoordelijke glazen plafond als gevleugelde term om een maatschappelijk probleem bijna fysiek voelbaar te maken.

Dit verhaal wordt verteld in een film waarin de beelden en verhalen samenkomen.

regie Barbara Visser research Bart Haensel Camera Niels van Koevorden en Wiro Felix geluid Jillis Schriel producer Manon van Maurik uitvoerend producent Judith Reuten producenten Monique Busman en Michiel van Erp